المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
132
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
51 - اسفر بن هندوا عليهما السّلام بعد از هندوا فرزندش اسفر از براى امر الهى قيام كرد و مؤمنين از آن حضرت متابعت كردند و در آن موقع حماه دختر شهرزان مدت ( 30 ) سال سلطنت كرد ، و در زمان سلطنت او بود كه گرفتن خراج تخفيف يافت و امر مردم اصلاح شد و هيچ كسى بر او خروج نميكرد مگر اينكه بر او غالب ميشد ، آن زن زن بد عملى بود ، زنى كه خدمتگذار او بود در هر شبى جوان زيبا و خوشگلى را براى او طلب ميكرد كه شب را تا صبح با او بسر مىبرد ، همينكه صبح ميشد امر ميكرد كه آن جوان را بكشند تا او را سرزنش نكند و خبر بد عملى او منتشر نگردد . از همين لحاظ است كه صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله ميفرمايد : اگر دنيا به قدر بال پشهاى نزد خدا ارزش ميداشت ملك خود را بزن بد عملى عطا نميكرد . موقعى كه وفات اسفر نزديك شد خدا به او وحى كرد كه نور و حكمت و ميراث انبياء را به پسرش رامن بنحو امانت ردّ نمايد . پس آن بزرگوار فرزند خود رامن را خواست و او را وصى خود نمود و آن ( امانتهائى كه ) در دست داشت به او تسليم كرد و از دنيا رفت . 52 - رامن بن اسفر عليهما السّلام پس از اسفر فرزندش رامن از براى امر خداى تعالى اقدام كرد و مؤمنين از آن بزرگوار متابعت كردند و مؤمنين هم قليل و فانى